Czy zastanawiałeś się kiedyś, w jaki sposób państwo łapie oszustów finansowych i blokuje im dostęp do nielegalnie zdobytych milionów?
Wyobraź sobie, że tylko w jednym roku urzędnicy i banki w Polsce zabezpieczyli ponad 266 milionów złotych należących do przestępców.
Ten artykuł, na podstawie opublikowanego Sprawozdania rocznego z działalności Generalnego Inspektora Informacji Finansowej za 2025 rok, w prosty sposób wyjaśni Ci, jak działa ten mechanizm i jakie nowe pułapki stosują oszuści.
SPIS TREŚCI
Obejrzyj na YouTube / Posłuchaj podcastu
- Czym jest sprawozdanie GIIF 2025?
To najważniejszy coroczny raport, który pokazuje, jak w Polsce wygląda przeciwdziałanie praniu pieniędzy. Podsumowuje on sukcesy w łapaniu przestępców finansowych.
- Jak działają instytucje obowiązane?
Instytucje obowiązane, takie jak banki, kantory czy notariusze, to podmioty, które muszą pilnować bezpieczeństwa. Jeśli zauważą coś podejrzanego, wysyłają raportowanie SAR do urzędu.
- Jakie były wpływy z podatku od gier 2025?
Zgodnie ze skorygowanymi danymi, legalny hazard przyniósł państwu ponad 6,23 miliarda złotych. Większość tej kwoty pochodzi z kasyn w internecie i zakładów sportowych.
Kto w Polsce ściga finansowych przestępców?
Głównym detektywem finansowym w naszym kraju jest Generalny Inspektor Informacji Finansowej (GIIF), który we współpracy z instytucjami obowiązanymi dba o czystość pieniędzy w gospodarce.
Aby zrozumieć przeciwdziałanie praniu pieniędzy (w skrócie AML, od angielskiego Anti-Money Laundering), musimy wiedzieć, że przestępcy próbują wprowadzić pieniądze z kradzieży, oszustw czy handlu narkotykami do normalnego, legalnego obiegu. Ustawa AML/CFT nakłada na różne firmy (tzw. instytucje obowiązane) obowiązek pilnowania, czy ich klienci nie robią czegoś podejrzanego. Jeśli bank, notariusz czy kasyno zauważy dziwny przelew, musi natychmiast poinformować GIIF.

Jakie rekordy padły w raporcie GIIF za 2025 rok?
W 2025 roku pobito rekord powiadomień o podejrzanych transakcjach – złożono aż 11 071 raportów SAR, co pozwoliło na skuteczną blokadę rachunku bankowego wielu oszustów.
Zawiadomienia i raportowanie transakcji
W 2025 roku do Systemu Informatycznego GIIF wpłynęła rekordowa liczba 11 071 zawiadomień opisowych (SAR) o transakcjach podejrzanych. Zdecydowana większość tych raportów pochodziła od instytucji obowiązanych, które przesłały 10 704 zawiadomienia (co stanowi wzrost o 32% w stosunku do 2024 r.). W tym samym czasie liczba zgłoszeń od jednostek współpracujących spadła o 51%, wynosząc 288 zawiadomień. Jeśli chodzi o bieżące, masowe raportowanie, instytucje obowiązane przekazały informacje o 53,60 mln transakcji ponadprogowych (wzrost o 6% r/r). Znacząco, bo aż o 43%, spadła liczba przesyłanych informacji korygujących, co świadczy o znacznej poprawie jakości raportowanych danych.

Blokady rachunków i wstrzymania transakcji
GIIF zwiększył skuteczność unieruchamiania środków mogących pochodzić z przestępstwa. W 2025 r. dokonano 1 170 blokad rachunków bankowych (wzrost o 11% r/r), co pozwoliło na zabezpieczenie mienia o łącznej wartości 266,58 mln PLN (wzrost kwoty o 15% r/r). Równolegle dokonano 124 wstrzymań transakcji opiewających łącznie na kwotę 12,09 mln PLN, co stanowi znaczny spadek wartości wstrzymanych środków (o około 77%) w porównaniu do 52,9 mln PLN w roku 2024.
Współpraca z prokuraturą i sądownictwem
Prokuratury w Polsce przekazały do GIIF 547 wniosków o informacje, które dotyczyły 2 916 podmiotów oraz co najmniej 1 922 rachunków bankowych. Sądy powszechne wszczęły 559 postępowań karnych o przestępstwo prania pieniędzy (art. 299 Kodeksu karnego) wobec 1 927 osób. W wyniku zakończonych postępowań, prawomocnie skazano 502 osoby, orzekając jednocześnie przepadek mienia w łącznej wysokości 24 906 158 PLN. Co istotne, nie wszczęto ani nie skazano prawomocnie żadnej osoby w związku z przestępstwem finansowania terroryzmu (art. 165a k.k.).
Wymiana międzynarodowa (FIU)
GIIF w 2025 r. otrzymał od zagranicznych jednostek analityki finansowej (FIU) 47 257 informacji spontanicznych i raportów transgranicznych, co oznacza wzrost o 7% względem roku poprzedniego. Aż ponad 77% tych informacji (dokładnie 36 613 raportów) pochodziło z Niderlandów. Zagraniczne FIU przesłały do Polski 437 zapytań dotyczących 2 084 podmiotów. Najczęściej wskazywaną kategorią przestępstwa bazowego do prania pieniędzy we wnioskach zagranicznych były oszustwa (296 przypadków, co stanowi aż 62% wszystkich określonych typologii). Z kolei polski GIIF wystosował 317 wniosków do zagranicznych partnerów, z czego aż 66% trafiło do państw UE (najczęściej do jednostek na Litwie, w Niemczech i Ukrainie).

Kontrole, nadzór i szkolenia
W ramach nadzoru GIIF osobiście przeprowadził 7 kontroli instytucji obowiązanych (m.in. u operatorów kryptoaktywów i w bankach), stwierdzając podczas nich łącznie 191 nieprawidłowości (najczęściej dotyczyły one braku odpowiednich procedur lub niewłaściwego stosowania środków bezpieczeństwa finansowego). Inne organy nadzoru, m.in. Narodowy Bank Polski, przeprowadziły w tym czasie 479 kontroli. Sam NBP skontrolował 325 przedsiębiorców prowadzących 488 kantorów i wydał 18 decyzji nakładających kary pieniężne na łączną kwotę 321 000 PLN. Ponadto GIIF kładł nacisk na działania edukacyjne – w bezpłatnych szkoleniach wzięło udział aż 19 787 uczestników, w tym 13 207 osób reprezentujących bezpośrednio instytucje obowiązane.

Ile państwo zarabia na hazardzie i dlaczego to ważne?
Według najnowszych korekt, wpływy z podatku od gier 2025 przekroczyły 6,23 miliarda złotych, z czego ponad 58% wygenerowały kasyna online i zakłady bukmacherskie.
Branża hazardowa to miejsce, gdzie przepływają gigantyczne pieniądze. Z kwietniowej korekty sprawozdania GIIF 2025 dowiadujemy się, że legalny rynek wniósł do budżetu dokładnie 6 235 599 tys. PLN. Zakłady sportowe i kasyna internetowe rosną bardzo szybko. Ponieważ obracają tak dużą gotówką, są na celowniku przestępców, którzy próbują wyprać tam swoje pieniądze. Dlatego firmy hazardowe muszą bardzo dokładnie sprawdzać, skąd ich gracze mają pieniądze na zakłady.
Tak imponujący wynik finansowy to w dużej mierze efekt postępującej cyfryzacji rozrywki. Przeniesienie graczy z gotówkowej „szarej strefy” do legalnych platform internetowych bezpośrednio przekłada się na ogromną transparentność transakcji, co znacznie ułatwia instytucjom finansowym skuteczne raportowanie i egzekwowanie procedur AML.
Jak kryptowaluty pomagają oszustom?
Polski rynek kryptoaktywów MiCA rośnie w siłę – działa tu już ponad 1200 firm i 328 bitomatów, które przez swoją anonimowość przyciągają przestępców.
Kryptowaluty, takie jak Bitcoin, są bardzo wygodne, ale niestety także dla oszustów. Z raportu wynika, że w Polsce stoi już 328 tzw. bitomatów (czyli bankomatów do kryptowalut). Pozwalają one na bardzo szybką i stosunkowo anonimową zamianę cyfrowego pieniądza na fizyczną gotówkę. Unia Europejska powoli wprowadza nowe prawo o nazwie MiCA, które ma uregulować ten rynek kryptoaktywów MiCA i nałożyć na niego twardsze zasady bezpieczeństwa, podobne do tych w bankach.
Jakie sztuczki stosowali przestępcy w 2025 roku? (Analiza przypadku)
W 2025 roku przestępcy najczęściej prali pieniądze poprzez fałszywe firmy, wyłudzenia na fałszywe recepty medyczne oraz organizowanie nielegalnego hazardu w internecie.
Złodzieje są coraz sprytniejsi. Oto dwa proste studia przypadków pokazujące ich działania:
- Studium Przypadku 1: Fałszywe recepty na leki. Zorganizowane grupy wykorzystały dane starszych osób w domach opieki, aby wyłudzić od państwa pieniądze za wymyślone leki. Ukradli tak co najmniej 82 miliony złotych. Zrabowane pieniądze ukrywali, kupując za nie drogie nieruchomości. Sprawa wyszła na jaw dzięki analizie dziwnych przelewów.
- Studium Przypadku 2: Nielegalne kasyno online. Urzędnicy wpadli na trop osoby, która dostała przelewy z zagranicy na 1,2 miliona euro. Okazało się, że pieniądze pochodziły z platformy „A1B2C3”, która oferowała nielegalny hazard. Przestępca kupował za te brudne pieniądze luksusowe auta i domy w Polsce. GIIF natychmiast zablokował te konta.
Nawet jeśli prowadzisz małą firmę (np. biuro rachunkowe), musisz wiedzieć, kim naprawdę jest Twój klient. Przestępcy często używają „słupów”, czyli podstawionych osób, aby ukryć to, kto tak naprawdę wpłaca pieniądze. Zawsze zadawaj pytania, gdy przelewy wydają się nielogiczne!

Jakie są nowe wektory prania pieniędzy w 2025 roku?
Nowe wektory prania pieniędzy obejmują obrót nielegalnymi lekami przez media społecznościowe, sprzedaż fałszywych tachografów, opłacanie materiałów wykorzystujących seksualnie dzieci (CSAM) oraz omijanie sankcji nałożonych na Rosję.
Przestępcy nieustannie szukają innowacyjnych dróg, aby ukryć pochodzenie swoich zysków. W 2025 roku analitycy zaobserwowali kilka bardzo niebezpiecznych i zupełnie nowych metod działania (wektorów):
- Nielegalny handel lekami (Medycyna Estetyczna): Oszuści zaczęli sprzedawać niezarejestrowany botoks i inne preparaty medyczne przez grupy w mediach społecznościowych. Pieniądze pobierano od klientów „za pobraniem” przez kurierów, a następnie transferowano na konta osób z rodziny, by uniknąć podatków i ukryć ich pochodzenie.
- Fałszywe tachografy dla kierowców: Zorganizowane grupy zarabiały ogromne sumy na sprzedaży urządzeń oszukujących czas pracy kierowców ciężarówek. Zyski te zamieniano na kryptowaluty, a potem wprowadzano legalnie do firm jako „pożyczki” na zakup drogich nieruchomości.
- Przestępczość teleinformatyczna i CSAM: Wymiana informacji między krajami pokazała gwałtowny wzrost transakcji finansowych powiązanych z kupowaniem w sieci materiałów wykorzystujących seksualnie dzieci (CSAM). GIIF przekazał w 2025 r. dziesiątki takich spraw specjalnej jednostce cyberpolicji (CBZC).
- Omijanie sankcji i luksusowe auta dla Rosji: Mafie budują międzynarodowe siatki fałszywych spółek (tzw. spółek-słupów) udających agencje marketingowe. Firmy te wystawiają sobie nawzajem fałszywe faktury lub udzielają „pożyczek”, aby przeprać pieniądze ze sprzedaży luksusowych samochodów i broni na rynki objęte sankcjami (np. Rosja).

Jakie są obecnie główne obszary podwyższonego ryzyka AML?
Główne obszary podwyższonego ryzyka to błyskawicznie rosnący rynek kryptoaktywów (w tym bitomaty), internetowe kasyna, a także obrót dziełami sztuki z wykorzystaniem tak zwanych wolnych portów.
Co to znaczy „branża podwyższonego ryzyka”?
To takie miejsce w gospodarce, gdzie przepływają największe pieniądze i najłatwiej zachować anonimowość, przez co przestępcom najprościej wyprać tam swoją gotówkę. GIIF wskazuje w swoim sprawozdaniu konkretne strefy, na które państwo musi uważać:
- Kryptowaluty i Dostawcy Usług Wirtualnych (VASP): Rynek ten rośnie błyskawicznie – w Polsce działa już ponad 1200 kantorów krypto i aż 328 bitomatów. Ponieważ prawo europejskie (MiCA) dopiero wchodzi w życie, wciąż łatwo wymienić tam cyfrowy pieniądz na gotówkę poza radarami urzędów. To ryzyko potęguje fakt, że z kryptowalut masowo korzystają nawet globalne organizacje terrorystyczne (np. ISIS).
- Internetowe kasyna i „Buki”: Ponad 58% ogromnych wpływów hazardowych to dziś internet. E-kasyna są wysoce cyfrowe, co ułatwia przestępcom fałszowanie przelewów lub granie za pośrednictwem „słupów”.
- Rynek sztuki i „Wolne Porty”: Całkowicie nowym i nieoczywistym dla wielu obszarem ryzyka są tzw. inwestycje alternatywne. Domy aukcyjne i galerie sztuki obracające obrazami o wartości powyżej 10 000 euro to dziś pełnoprawne instytucje obowiązane. Przestępcy wykorzystują do ukrywania majątku „wolne porty” – specjalne strefy celne, często w Szwajcarii, gdzie można anonimowo i bez podatków przechowywać milionowe dzieła sztuki przez nieskończony czas. Warto przy tym zaznaczyć, że w Polsce nie funkcjonują klasyczne »wolne porty« na skalę genewską. Rodzimi przestępcy korzystają więc z zagranicznych stref celnych, a polski GIIF skupia się na skrupulatnym monitorowaniu podejrzanych, transgranicznych przepływów finansowych powiązanych z zakupem i relokacją takich dzieł.

Błędy w procesach AML do uniknięcia
Najczęstsze błędy w procesach AML do uniknięcia przez firmy to brak dokładnego sprawdzania klientów, zapominanie o ocenie ryzyka oraz brak regularnych szkoleń dla personelu.
Państwo regularnie kontroluje banki, biura rachunkowe i inne podmioty pod kątem przestrzegania prawa. Okazuje się, że firmy wciąż popełniają bardzo proste uchybienia. Raport GIIF wskazuje, że zdecydowanie najczęściej pracownicy nie sprawdzają skrupulatnie klientów przed nawiązaniem z nimi współpracy lub robią to powierzchownie (brak tzw. środków bezpieczeństwa finansowego). Równie często firmy ignorują specjalne procedury dla klientów zajmujących ważne stanowiska polityczne (tzw. PEP) oraz zaniedbują swoje wewnętrzne zasady aktualizacji oceny ryzyka biznesowego.

Zmiany w przepisach AML po 2027 roku
Zmiany w przepisach AML po 2027 roku obejmują zakończenie obecnej Krajowej Strategii oraz pełne przejęcie zarządzania głównym unijnym systemem wymiany informacji (FIU.net) przez nowy europejski urząd AMLA.
Świat finansów cały czas idzie do przodu, a prawo musi nadążać za technologią. Obecny oficjalny plan działania Polski (Krajowa Strategia) ma swój harmonogram zakończony dokładnie w 2027 roku. Co jeszcze ważniejsze, dokumenty unijne wskazują, że około połowy 2027 roku potężny system informatyczny służący do bezpiecznej współpracy analityków (FIU.net) zostanie oficjalnie przeniesiony z rąk Komisji Europejskiej pod bezpośredni zarząd nowej, specjalnej agencji unijnej o nazwie AMLA. Walka z oszustami staje się globalna.
Podsumowanie
Podsumowując, sprawozdanie GIIF 2025 udowadnia, że państwo ma coraz lepsze narzędzia do walki z brudnymi pieniędzmi. Z jednej strony widzimy rekordową blokadę rachunków bankowych i współpracę firm, a z drugiej – zupełnie nowe zagrożenia, takie jak kryptowaluty czy wyłudzenia cyfrowe. Pamiętaj: bezpieczeństwo finansowe to sprawa nas wszystkich! Bądź czujny, dbaj o to, by Twoje dane osobowe nie wpadły w niepowołane ręce, i korzystaj tylko z legalnych platform finansowych oraz usługowych.
Słowniczek kluczowych pojęć
- AML (Anti-Money Laundering): Przeciwdziałanie praniu pieniędzy; zestaw przepisów i procedur mających na celu uniemożliwienie wprowadzenia nielegalnie zdobytych środków do legalnego obiegu.
- GIIF:Generalny Inspektor Informacji Finansowej; główny organ administracji rządowej w Polsce odpowiedzialny za przeciwdziałanie praniu pieniędzy i finansowaniu terroryzmu.
- SAR (Suspicious Activity Report): Zawiadomienie o podejrzanej transakcji wysyłane przez instytucję obowiązaną do GIIF w przypadku podejrzenia popełnienia przestępstwa.
- Instytucja obowiązana: Podmiot (np. bank, kantor, notariusz), na którym spoczywają ustawowe obowiązki w zakresie stosowania środków bezpieczeństwa finansowego i raportowania.
- MiCA (Markets in Crypto-Assets): Unijne rozporządzenie regulujące rynek kryptoaktywów, wprowadzające standardy bezpieczeństwa dla dostawców tych usług.
- PEP (Politically Exposed Person): Osoba zajmująca eksponowane stanowisko polityczne, wobec której instytucje obowiązane muszą stosować wzmożone środki bezpieczeństwa.
- Transakcja ponadprogowa: Transakcja o wartości przekraczającej określony ustawowo limit, która musi być automatycznie raportowana do systemu informatycznego GIIF.
- Wolne porty (Free Ports): Specjalne strefy celne (np. w Szwajcarii), wykorzystywane do anonimowego i bezterminowego przechowywania wartościowych przedmiotów, takich jak dzieła sztuki.
- Bitomat: Urządzenie (bankomat kryptowalutowy) pozwalające na wymianę cyfrowego pieniądza na gotówkę.
- CSAM: Materiały przedstawiające seksualne wykorzystywanie dzieci; zidentyfikowano transakcje finansowe powiązane z ich zakupem w sieci jako jeden z wektorów przestępczości.
- Spółka-słup: Podmiot gospodarczy wykorzystywany przez przestępców do ukrycia tożsamości rzeczywistego beneficjenta środków i tworzenia pozorów legalnej działalności.
- AMLA: Nowa europejska agencja, która od 2027 roku przejmie bezpośredni zarząd nad systemem wymiany informacji FIU.net.
Źródła i Bibliografia:
- Sprawozdanie z działalności GIIF za rok 2025 po uwzględnieniu korekty (GIIF, Marzec 2026 r.)
- Korekta błędów pisarskich w Sprawozdaniu GIIF za rok 2025 (Ministerstwo Finansów, Kwiecień 2026 r.)
Najczęściej zadawane pytania – Sprawozdanie Generalnego Inspektora Informacji Finansowej z działalności w 2025 roku
Co to znaczy „pranie pieniędzy” prostym językiem?
Pranie pieniędzy to ukrywanie faktu, że pieniądze pochodzą z przestępstwa (np. kradzieży). Przestępcy przepuszczają je przez legalne firmy, kupują domy lub wymieniają w kasynach, aby ostatecznie te środki wyglądały na legalnie zarobione.
Jakie obowiązki mają instytucje obowiązane według ustawy AML/CFT?
Banki, notariusze czy kantory muszą sprawdzać, kim są ich klienci, monitorować dokonywane przelewy, a w przypadku podejrzeń o oszustwo, wysłać specjalny raport (SAR) prosto do GIIF.
Skąd państwo wzięło ogromne wpływy z podatku od gier 2025?
Kwota ponad 6,23 mld zł pochodzi głównie od graczy obstawiających zakłady sportowe oraz korzystających z legalnych kasyn w internecie. Została ona ujawniona w oficjalnej korekcie błędów do raportu GIIF.
Co to jest blokada rachunku bankowego przez GIIF i jak długo trwa?
Kiedy bank lub urząd zauważy, że pieniądze na koncie mogą pochodzić z przestępstwa, urzędnicy mogą zablokować to konto na kilka dni. Daje to czas prokuratorowi na zbadanie sytuacji (śledztwo) i ewentualne trwałe zajęcie tych środków.
Gdzie i w jakiej formie odbywa się raportowanie do urzędu?
Raportowanie odbywa się całkowicie cyfrowo. Używa się do tego potężnego, bezpiecznego Systemu Informatycznego GIIF (SIGIIF), poprzez wysyłkę plików XML lub prostych formularzy na stronie internetowej.
Czy bitomaty i kryptoaktywa są nielegalne w Polsce?
Nie, kryptowaluty i bitomaty są w Polsce legalne. Ponieważ jednak pozwalają na dużą anonimowość, wiążą się z ogromnym ryzykiem prania pieniędzy. Dlatego nowe przepisy UE (rozporządzenie MiCA) nakładają wkrótce na ten sektor surowe zasady bezpieczeństwa.
Zastrzeżenie (Disclaimer)
Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i edukacyjny i nie stanowi porady prawnej. Autor nie jest licencjonowanym prawnikiem ani specjalistą ds. prawa. Informacje zawarte w artykule są oparte na ogólnej wiedzy i doświadczeniach autora i nie powinny być traktowane jako rekomendacje prawne.
Decyzje prawne podejmowane na podstawie informacji zawartych w artykule są podejmowane na własne ryzyko czytelnika. Autor nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek konsekwencje wynikające z zastosowania się do tych porad. Przed podjęciem jakichkolwiek decyzji prawnych zaleca się skonsultowanie się z licencjonowanym prawnikiem lub innym odpowiednio wykwalifikowanym specjalistą.
Prawo jest skomplikowane i często się zmienia, dlatego ważne jest, aby uzyskać aktualne i profesjonalne porady dostosowane do indywidualnej sytuacji prawnej. Wszelkie informacje zawarte w artykule mogą nie być odpowiednie dla wszystkich czytelników i nie zastępują profesjonalnej konsultacji prawnej.
Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i edukacyjny i nie stanowi porady podatkowej. Autor nie jest licencjonowanym doradcą podatkowym ani specjalistą ds. podatkowych. Informacje zawarte w artykule są oparte na ogólnej wiedzy i doświadczeniach autora i nie powinny być traktowane jako rekomendacje podatkowe.
Decyzje podatkowe podejmowane na podstawie informacji zawartych w artykule są podejmowane na własne ryzyko czytelnika. Autor oraz wydawca nie ponoszą odpowiedzialności za jakiekolwiek konsekwencje finansowe wynikające z zastosowania się do tych porad. Przed podjęciem jakichkolwiek decyzji podatkowych zaleca się skonsultowanie się z licencjonowanym doradcą podatkowym lub innym odpowiednio wykwalifikowanym specjalistą.
Prawo podatkowe jest skomplikowane i często się zmienia, dlatego ważne jest, aby uzyskać aktualne i profesjonalne porady dostosowane do indywidualnej sytuacji podatkowej.
Wszelkie informacje zawarte w artykule mogą nie być odpowiednie dla wszystkich czytelników i nie zastępują profesjonalnej konsultacji podatkowej.
Niniejszy artykuł został stworzony na podstawie dostępnych źródeł, według stanu na dzień publikacji. Podane informacje nie mogą być traktowane jako doradztwo podatkowe w rozumieniu art. 2.1. ustawy o doradztwie podatkowym. Jeśli chcesz uzyskać wiążącą opinię musisz wystąpić o indywidualną interpretację podatkową lub skontaktować się z doradcą podatkowym.
Niniejszy artykuł ma charakter informacyjny i edukacyjny i nie stanowi porady inwestycyjnej. Autor nie jest licencjonowanym doradcą inwestycyjnym. Informacje zawarte w artykule są oparte na osobistych opiniach i doświadczeniach autora i nie powinny być traktowane jako rekomendacje inwestycyjne.
Decyzje inwestycyjne podejmowane na podstawie informacji zawartych w artykule są podejmowane na własne ryzyko czytelnika. Autor nie ponosi odpowiedzialności za jakiekolwiek straty finansowe wynikające z zastosowania się do tych porad. Przed podjęciem jakichkolwiek decyzji inwestycyjnych zaleca się skonsultowanie się z licencjonowanym doradcą inwestycyjnym lub innym odpowiednio wykwalifikowanym specjalistą.
Czytelnicy powinni również pamiętać, że inwestowanie wiąże się z ryzykiem, w tym ryzykiem utraty kapitału. Każdy inwestor powinien dokładnie przeanalizować swoje cele inwestycyjne, poziom doświadczenia oraz tolerancję na ryzyko przed podjęciem jakichkolwiek działań inwestycyjnych.
Wysokość ryzyka jest uzależniona między innymi od strategii inwestycyjnej danego funduszu oraz od tego, jakie aktywa wchodzą w skład jego portfela inwestycyjnego.
Pełna lista czynników ryzyka związanych z inwestycją jest dostępna w dokumentach określających zasady emisji danego funduszu. Te dokumenty można znaleźć na stronach internetowych odpowiednich emitentów lub funduszy.
Informacje zawarte w artykule nie stanowią rekomendacji inwestycyjnych w rozumieniu Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji stanowiących rekomendacje dotyczące instrumentów finansowych, ich emitentów lub wystawców (Dz.U. 2005 nr 206 poz. 1715)















